के पी भुसाल ‘अजस’

आयो हितैषी ऋतुराज बसन्त,
ल्यायो चिनारी मजुरा असङ्ख्य,
नङ्गा र फुस्रा सब वृक्षलाई,
बहार छायो खुसको रजाइँ ।

बेसी तराई भिर टापु लेक,
पाखा पखेरा धरतीमा अनेक,
हट्छन् निखुर्का मुजुरा पलाए,
टुट्दैन सोभा मधुमास छाए ।

झ्याम्मै परेका वनभित्र घुम्दै,
लुक्छन् मिठासी पिकचारु बास्दै,
लता लतामा नचरी लगाइ,
हुन्छन् चरीका अनुपम् रजाइ ।

गर्मी बढेको अनुभूति गर्दै,
खोज्थे छहारी सबजन्तु डर्दै,
बसन्त ल्यायो भरिलो छहारी ,
थप्यो सबैमा मनको भकारी ।

रहेछ धर्ती शिवकै कमान,
बन्दैन कोही उनको समान,
नगर्नु बेस कसैले दुराशा,
छ पञ्च तत्व प्रभुकै भरोसा ।

बसन्त छायो धरती पछाइ,
बहार गर्दैन सधै रजाइँ
देखिन्छ पन्छी फलमा तरङ्ग,
लिन्छन् सबैथल्,चरनै उमङ्ग ।

ए भाइ पीडा मनका हटाउ,
बसन्तको राज सगै रमाउ,
चाहेर मौका बसमा अठिन्न,
सन्जोग बुझ्दा पछुतो रहन्न ।

दिदी र बैनि वनभित्र जाउ,
मुना हेरेर नवसोच् बनाउ,
पानी पनेलो बगि जान्छ जस्तै,
मनुष्य चोला पनि हुन्छ उस्तै ।

उदेक मानेर,हरेस् नखाउ,
बरु खुसी भै उद्यान धाउ,
अदृश्य शक्तिको,तपमा रमाउ,
चिन्ता विचल्ली मनका धपाउ ।

मिल्दैन खोजेर,बहार नित्य,
अपार शक्ति प्रभुको छ दिब्य,
कृपा उनैको चरमा छ उच्च,
घुम्दा नथाक्ने ऋतुराज् बसन्त ।।

प्रकाशन मिति  :२०७९ चैत्र २५