कालीकुञ्ज भाग-९
  पुष १३, २०८० शुक्रबार 137 Views

कालीकुञ्ज भाग-९

केपी भुसाल ’अजस’ (उपजाति छन्द) (मातृ वियोगमा बाल पीडा) (८१) माता तिमीता कसरी हरायौ, तिमी खडा रै टुहुरी बनायौ, छाडेर छोरी मनला बराल्यौ, पवित्र छाती

कालीकुञ्ज भाग-१०
  पुष १३, २०८० शुक्रबार 160 Views

कालीकुञ्ज भाग-१०

केपी भुसाल ’अजस’ (विदेशबाट कालीको संकट मोचन,) (९१) फसायो पापीले भुल अति भयो लालच पनि, न सोचे कै मैले सहनु कसरी घातक अनि, मलाई छक्कायो

नभुलौं हाम्रो रीति
  पुष १३, २०८० शुक्रबार 117 Views

नभुलौं हाम्रो रीति

केपी भुसाल ’अजस’ (१) नेपाली जन हौँ यदा सहजको आफ्नै छ हाम्रो पन, राखौं है यसला सदा करुणले जोगाइ हामी जन, पुर्खाले गरने सबै चलनहुन्,

नेता
  पुष १३, २०८० शुक्रबार 133 Views

नेता

केपी भुसाल ’अजस’ (१) लाखौंलाख मनुष्य माँझ विरलै जन्मन्छ नेता अनि, नेता नाम ठुलो सधै जगतमा मान्छे ठुलो हो पनि, जन्ताको मनला जितेर बढने नेता

कालीकुञ्ज भाग -११
  पुष १३, २०८० शुक्रबार 140 Views

कालीकुञ्ज भाग -११

केपी भुसाल ’अजस’ ( कुञ्जको झझल्को) (१०१) नेपाली जनले अझै पनिकुरा बुझ्नै सकेनौं भनि, प्यारो यो अनमोल भूमि सहजै अन्यौल झेल्ने छनि, हाम्रो यो प्रियभूमि

कालीकुञ्ज भाग-१२
  पुष १३, २०८० शुक्रबार 144 Views

कालीकुञ्ज भाग-१२

केपी भुसाल ’अजस’ (सुधाले अनाथालयबाट पढ्दै गर्दा) (१२१) कोहीछन् सुखमा सदै करुणमा छोरा र छोरीहरू, कोहीछन् पथमा रुदै दुखदले मागेर खानेहरू , ज्यालाका भरमा अनेक

पाठाको बिलौना
  पुष १३, २०८० शुक्रबार 123 Views

पाठाको बिलौना

केपी भुसाल ‘अजस ’ मलाई हुर्कायौ करुण मनले मालिक तिमी, अजाको पाठोला सहचर सिकायौ दिनगनि, गरेनौ हेला क्यै पल पनि गर्यौ आदर सधै, लियौ यै

भिखारीको कथा
  पुष १३, २०८० शुक्रबार 130 Views

भिखारीको कथा

केपी भुसाल ‘अजस ’ प्राचिन समयमा कुनै क्षेत्रमा एउटा राजाले शासन गर्दथे। उनका राज्यमा शासनपध्दति र जनताको जीवनस्तर राम्रो थियो । तर अचानक उनका छोराको

हामी नेपाली
  पुष १३, २०८० शुक्रबार 198 Views

हामी नेपाली

के पी भुसाल ‘अजस’ पहाड बस्ने पहाडी,तराई बासी हिमाली, सुनौला फूल गुथेका एउटै माला नेपाली , पर्वतमाला बर्दान सगरमाथा शिरहो, संसार सामु नझुक्ने,नेपाली हामी वीरहो

पैसा लाग्दैन
  पुष ६, २०८० शुक्रबार 242 Views

पैसा लाग्दैन

के पी भुसाल ‘अजस’ (१) मान्छे अचाक्ली किनगर्छ द्वेष, भुलेर पूर्खा किन छाड्छ भेष, नगर्नु डाह हुनजान्छ उल्फा, घट्दैन हुर्मत् किन भुल्नु पूर्खा, (२) माधुर्य